อินุยาฉะ 54!! มันมาโดยไม่ทันตั้งตัว! (2/2)
posted on 03 Oct 2009 20:23 by seon-00 in Diary
Salty Cat.
เซกลับมาแล้วค่าาา!! ><
หลังจากสัญญาเป็นหมั้นเป็นเหมาะว่าพรุ่งนี้จะมาต่อ ข้าน้อยจึงมาต่อหลังจากผ่านไปอาทิตย์นึง -A- << วอนตาย
แต่ถึงจะผ่านมาแล้วเกือบ 1 ใน 4 ของเดือน แต่หัวใจอันลุกโชติช่วงในการอัพบล็อกก็ยังไม่มอดดับลง วะฮะฮ่าๆๆ!
เรามาต่อกันเถอค่า!
ตอนที่ 4 : ภายในตัวของนาราคุ
1.
นาราคุ.... ถึงนายจะมีแผลรูปแมงมุมตรงกลางหลังแต่ฉันรู้ว่านั่นมันเป็นอุบัติเหตุ....
ถึงหัวนายหยิกหยอยซักแค่ไหน แม้แต่การที่นายอยู่สาย Tantacle ฉันก็พยายามจะเชื่อใจนาย..
แต่ทำไม! ทำมไม!! ทำมายยยยกานนนนนนนนนนนนนน!!!!~~~
นายเปลี่ยนสปีชี่ส์เป็นบัค 8 ขาทำมายว้า!
ก็รู้ว่าฉันเกลียดขาที่มีขนหยุบหยับ แงๆๆ T[ ]T!!! ฮือๆ โฮโมเซเปี้ยนมันไม่ดีตรงไหน! กลับสปีชี่ส์เดิมเดี้ยวนี้นะเฟ้ย!
(อนึ่งจากผู้เขียน Tantacle คือ สายหนวดลามก ถ้าใครเคยหลงเข้าสาย Hentai หรือ Y คงรู้ฝ่ายรุกจะเอาหนวด(ที่หมายถึงแขนรูปร่างแปลกๆของนาราคุ) ไป .....กับฝ่ายรับ)
2.
คาโงเมะ : เซ็ทโชมารุ?!
(ท่านเซ็ทพุ่งเข้าไปในตัวนาราคุ...เอ่อ..ไมมันส่อนิดๆ = =)
เบียคุยะ : ต้องการช่วยเด็กน้อยนั่นจนหน้ามืดตามัว น่าซึ้้งจนน้ำตาไหลพราก
อินุยาฉะ : มายาฝันเบียคุยะ!
คาโงเมะ : รินจังอยู่ข้างในนั้นเหรอ?
เบียคุยะบอกน่าซึ้งจนน้ำตาไหลพราก แต่คนอ่านอย่างข้าน้อยลงไปแดดดิ้นอยู่กับพื้น กรี๊ด! มันจะชัดไปมั้ยคะท่านเซ็ต? ไม่ต้องบอกชื่อ คาโงเมะยังบอกได้เลยว่าใครกันที่ท่านเป็นห่วง มีเยื่อใยเกินหน้าเกินตาแบบนี้เซมองเห็นหอวิวาอยู่รำไรเลยค่ะ ><
นาราคุ : ...แล้วข้าล่ะ..?
เซ : เป็นชายชู้ซะสิ = =
นาราคุ : เรื่อง! ข้าต้องเป็นหลวง ให้เด็กนั่นเป็นบ้านเล็กไป
เซ : เคยได้ยินคำว่าเสียสละสิทธิเพื่อเด็ก สตรี และคนชรามั้ย? =*=
นาราคุ : เหอะ..ถ้าข้าเป็นชู้จริง ต้องแบ่งวันให้เท่าเทียมกัน ข้าจองเซ็ตโชมารุจันทร์ถึงศุกร์
เซฯ: เ้ท่าเทียมแป๊ะนายสิ!
นาราคุ : เรื่องมาก! งั้นอาทิตย์เว้นอาทิตย์ แต่ข้าขอวันหยุดเทศกาลกับหยุดนักขัตฤกษ์
เซ : บ๊ะ! รินจังต้องได้วันวาเลนไทร์กับคริสมาสด้วยสิฟะ
นาราคุ : น่ารำคาญชะมัด! เอาเป็นได้ทุกวันแต่แบ่งเวลา เด็กนั่นเอาช่วงเช้าตั้งแต่ 8 โมง ถึง 5 โมง ส่วนข้า...หึๆ ขอตอนกลางคืนที่เหลือ
เซ : ให้ยืมแส้กับเทียนมั้ย?
ทางด้านเซ็ต
เซ็ต ฯ : .......... 'ไอ้พวกนี้มันอยากตายนักใช่มั้ย..' - -*
(อีนี่นอกเรื่องยาวเชียว = =)
3.
เบียคุยะ : โอ้ กลายเป็นลูกบอลไปแล้ว
อ่านแล้วอ้าปากค้าง
...............กลมป๊อก........น่ารัก...
กลมป๊อก!!
กรี๊ดๆ หยั่งกับทาโกะยากิแน่ะ อะไรมันจะพอดีกันขนาดนี้
ทาโกยากิมีไส้เป็นปลาหมึก งั้นนาราคุก็ต้องเป็นทาโกะ (ปลาหมึก) น่ะสิ! เหมาะกับสาย tantacle หนวดลามกพอดีเลยยย! กลมป๊อกๆๆๆๆๆ *o*
นารา : ..นี่.............. - - (ไหนบอกว่าเกลียดแมง 8 ขา)
เซ : กลมป๊อกๆๆ!<< กำลังมัน
นาราคุ :วะ ยัยนี่่!
เซ : ทาโกะยากิ กลมป๊อก! *A*
นาราคุ : ...- -** (เดี๋ยะๆ)
เซ็ตฯ : ..นาราคุ(สะกิดๆ)
นารา : หือ?
เซ็ตฯ : ...........กลมป๊อก..
นารา : .............
ตอนที่ 5 : สัมผัสของลูกแก้ว
(อ่าย้อนซักนิดนะคะเพราะดูเหมือนข้างบนจะนอกเรื่อง
ตอนนี้พวกอินุยาฉะเข้ามาในร่างกลมป๊..เอ๊ย ร่างของนาราคุแล้วค่ะ และภาพนี้ก็หลังจากนาราคุปรากฏตัวขึ้นในรูปลักษ์ภาพมายาและใช้ร่างกายข้างในแบ่งมาทำร้ายอินุยาฉะ แถมฟันก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเข้าไปอีก! << นี่นายเป็นปรสิตเรอะ
เพราะทำลายไม่ได้ คาโงเมะจึงบอกให้หาและทำลายลูกแก้วสี่วิญญาณที่ยังไม่ได้รวมร่างกับนาราคุกระทั่งแยกพวกอินุยาฉะ กับมิโรคุออกจากกัน)
คาโงมะ : 'ภายในร่างกายของนาราคุอย่างนี้มันสามารถทำได้ทุกอย่าง แต่ทำไมมันถึงยอมให้อินุยาฉะเข้าใกล้ล่ะ?
(ตึกตัก..ตึกตักๆ <<เสียงเอฟเฟ็ก
คาโงเมะ : อินุยาฉะ!
และแล้วก็มาถึงฉากอันน่าเจ็บปวดระหว่างอินุกับคาโง เพราะนาราคุดันเอาความมืดของลูกแก้วสี่วิญญาณ ปลุกปีศาจในตัวอินุยาฉะออกมา!
"นี่เป็นธนูที่เต็มไปด้วยไอพิษอสูร ใช้มันฆ่าอินุยาฉะซะแล้วเจ้าจะรอด"
นาราคุบ้า!! แผนเดิมเชียวนะยะ!
ม่าย! ตั้งสติไว้อินุจัง ต้องตั้งสติไว้ อย่ายอมให้ปีศาจเมะเข้าครองวิญญาณเคะของตัวเองน้าา! << เกี่ยวมั้ย
แต่มันก็เหมือนเดิม เมื่อเซตั้งความหวังกับอะไรไว้มันมักไม่สำเร็จ ดังภาพ TT
(อย่าไปสนใจตัวแดงๆ)
ตอนที่ 7 : ความมืดมิดของนาราคุ
1.
".............." = =
"เฮ้ย เดี๋ยวนะ" << นี่คือประโยคแรกของข้าน้อยตอนเจอภาพนี้ขณะกำลังอ่านอินุเล่มนี้ อยากรู้ว่าท่านผู้อ่านคิดเหมือนข้าน้อยมั้ยกับฉากนี้และฉากดังภาพ
คาโงมเะ : 'เซ็ตโชมารุ?' โอ๊ย!
(เซ็ตเหลือบมอง ก่อนตวัดเล็บใส่ปีศาจ)
คาโงเมะ : คอยช่วยป้องกันปีศาจให้ฉันเหรอ?
เซ็ต : บาดแผลนั่น..<
(ล้มโต๊ะ!) นี่มันอะไรกันโว้ยยยยย!! ทำไมตูอ่านแล้วจิ้นคู่เซ็ตคาโงได้ฟะ TAT
ดู๊ ๆๆ ดูฉาก ภาพท่านเซ็ตอยู่กับคาโงเมะสองต่อสองก็แหม่งแล้วนะแต่ไอ้ประโยคสนธนานี่สิ
"ช่วยป้องกันปีศาจให้ฉันเหรอ?"
อ๊าก! รู้นะว่าใช้คำอ้อมเพื่อเลี่ยงคำไหน! ทำไมไม่เขียนให้ชัดไปเลยล่ะคะ ความหมายมันส่อลึกไปถึงตับไตหมดลูกหมดแล้ว
ตรงๆคือ
"ช่วยป้องกันปีศาจให้ฉันเหรอ?" = "ช่วยปกป้องฉันเหรอ?"
ได้โปรดมีใครซักคนเถียงข้าน้อยเถอะว่านี่ไม่ได้จงใจให้จิ้นท์ ?! ยังๆ ยังไม่หมดค่ะ
"บาดแผลนั่น.."
............."บาดแผลนั่น.."
..............................................."บาดแผลนั่น.." (ว๊ากกกกกกกกกกกก!!)
เซ็ตจังมีชู้~~~~!! T[ ]T เอาให้แฟนเซ็ตรินอกแตกตายคาการ์ตูนกันไปเลยยย (ย๊าก ดับเบิลล้มโต๊ะ!!)
นาราคุ : .....(มองเซ็ต)
เซ็ตฯ : เรื่องนี้ข้าไม่เกี่ยว..
เซ : น้องเซบ่เชื่อ มีหลักฐานอีก! ทุกท่านดู
นาราคุ :.....(- -)**
เซ็ตฯ : .......( - -) ''
(งานนี้มีเคลียร์หลังไมค์)
เค้ายังไม่เคยจับเลยนะทั้งๆที่อยากจับแทบตาย! กับรินน่ะพอว่า (ไม่นับจาเก็น) แต่ทำไมคราวนี้ถึงยอมให้กอดหางดื้อๆอ่ะ แบบนี้มันไม่ยุติธรรม Unfair!! ขอเรียกร้องสิทธิค่ะ ในเมื่อท่านเซ็ตฯเป็นลิขสิทธิ์ของสยาม แปลว่าท่านเซ็ตฯก็เป็นของสาธารณะชน! หางฟูก็ต้องเป็นของสาธารณะ เพราะฉะนั้นมาให้เซย่ำยี..เอ๊ย! จับซะดีดีๆ!
(ยิ้มหื่น) มามะ เฮียเซ็ท *.,,,,*
นาราคุ : ..เซ
เซ : ไรอ่ะ = =
นาราคุ : ห้ามจับ - -
เซฯ : แล้ว..? -3-
นาราคุ : เคยตายมั้ย? เดี๋ยวสงเคราะห์ให้ - -** (เปรี๊ยะ!ๆๆ)
เซ : ....เกรงใจค่ะ....
(จิ๊ ไอ้ทาโกะขี้เหนียว)
ตอนที่ 8 : ขีดจำกัดของช่องว่างแห่งลม
1.
ม่ายน้า!!!
เห็นแค่ฉากคงเข้าสินะคะว่าเกิดอะไรขึ้น ดูแล้วหัวใจเซเกือบหยุดเต้น แต่มิโรคุยังไม่ตายนะคะ เพียงแค่เกือบๆถูกดูเข้าไปแต่บาดแผลก็ทำให้ใช้แผลแห่งลมไม่ได้แล้ว มิโรคุจึงตัดสินใจแยกกับซํงโกะเพื่อไม่ให้เกิดอันตราย (สุภาพบุรุษจริงๆ)
แต่ก็เข้าใจหัวอกนิดๆนะคะ ถ้าสมมุติตัวเองมีมือขวาที่จะกลายเป็นระเบิดซีโฟได้ทุกเวลา ก็ขอตายคนเดียวดีกว่าเอาคนอื่นไปตายด้วย มาตอนนี้ที่สงสารมิโรคุอยู่แล้วก็สงสารมากขึ้นค่ะ โอ้ ขอให้ความลามกจงสถิตอยู่กับท่าน สาธุ = =
2.
โล่งค่ะ อย่่างแรก แสดงว่าที่หนึ่งในใจเซ็ต (เมื่อไม่ Y) ก็ยังเป็นหนูรินเสมอ
' ไม่มีกลิ่นของรินเลยซักนิด '
แม้จะห่างกันฉันก็ยังจำเธอได้ อ๊ากกก! เขินแทนวุ้ย!ฉากนี้ท่านเซ็ตหงุดหงิดได้น่ารักมากค่ะ
ส่วนอย่างที่สอง นาราคุเอ๋ย ถูกหาเป็นชายชู้ถึงกับส่งรินไปยั่วโมโหเซ็ตเลยเรอะ แบบนี้มันโกงนา ซ่อมความ s ไว้บ้างสิคะ
นาราคุ : เหอะ..Sหรือไม่S ก็ถามคนที่มีประสบการณ์เจอกับตัวสิ (มองเซ็ตและยิ้มหวาน)
เซ็ตฯ : ..ไร้สาระ
นาราคุ :เห?..เจ้าจะบอกว่าไม่ชอบเรื่องเมื่อคืน?
เซ็ตฯ : ...- -
นาราคุ : หุๆๆๆ
เซ็ตฯ : ..ทาโกะยากิงี่เง่า..- -***
นาราคุ : เลิกเรียกข้าว่าทาโกะยากิซักที!
ตอนที่ 10 : กลิ่นและเลือดของคาโงเมะ
1.ศึกพี่น้องเริ่มอีกแล้ววว!
เซ็ตฯ : ถ้าพี่น้องฆ่ากันเองก็จะเข้าแผนนาราคุงั้นเรอะ..ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะ แต่จัดการไปตามน้ำก็มีแต่จะทำให้เรื่องยืดยาว ฆ่าทีเดียวให้มั้นสิ้นเรื่องไปเลยดีกว่า!
ประโยคแรกๆ แสดงถึงความคิดที่จะไม่ทำร้ายน้องอินุ แต่ไอ้ประโยคสุดท้ายกด็ยังไม่พ้นนะคะท่านเซ็ต = =
แต่ดูให้ดีนะทุกท่าน ในมืดท่านเซ็ตเป็นดาบเขี้ยวฟ้าฟื้นที่ใช้ฟันคนโลกหน้าได้ แต่ฟันคนโลกนี้ไม่ได้ ทั้งๆที่ปากก็บอกจะฆ่าเสียทั้งคู่แต่หยิบเขี้ยวฟ้าฟื้นขึ้นมาเนี่ยนะคะ? ถ้าจะฆ่าทั้งคู่จริงๆ เป็นเซคงเอาดาบบาคุไซกะขึ้นมาแล้วล่ะค่ะ
หรืออีกอย่างหนึ่งคือ บาคุไซกะนั้นฟันอินุได้แต่ฟันมาสึฮิไม่ได้ จึงเลือกดาบที่ฟันศัตรูได้มากกว่าเอาดาบที่ฟันน้องชายได้?
เอ่อ..นี่มันเรียกว่าปากไม่ตรงกับใจรึเปล่าคะ *-* (ลุ้นๆๆ)
(นิดนึงจาก จขบ. อยากได้รูปนี้ไปทำพื้นหลังจังเอลย ใครมีภาพสีบ้างคะ *-*)
2
มากาสึฮิ : ถูกข้ามากาสึฮิกัดกินเข้าไปจนหมดสิ้นแล้ว ถึงแม้ว่าจะได้พลังของดาบเขี้ยวอสูรกลับมามันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว
คาโงเมะ : อินุยาฉะอย่ายอมแพ้นะ! อินุยาฉะ -!
อินุฯ : ' เลือด..กลิ่นเลือด - ของคาโงเมะ เราเป็นคนฆ่าเธอเอง ไม่มีคาโงเมะอีกแล้ว ทั้งๆที่เราตั้งใจทุ่มเทชีวิตทั้งหมดที่มีเพื่อปกป้องเธอ'
//อินุยาฉะ แกกลับมาเป็นแบบเดิมอีกแล้วนะ ผู้หญิงที่รักแกทั้งคิเคียวและคาโงเมะต้องสังเวยให้กับจิตใจอันอ่อนแอของแก//
(คาโงเมะหล่นแล้วๆ!)
คาโงฯ : กรี๊ด!!
อินุฯ : คาโงเมะ - คาโงเมะยังไม่ตาย!
ท่องมนตร์เขมรขอให้คู่นี้ไปรอดด้วยเถอะ เพี้ยง!!
อ่านความคิดอินุแล้วเศร้ามากค่ะ อินุจังของเราคงนึกไปถึงคิเคียวด้วยล่ะมั้งคะ แต่เซมั่นใจค่ะว่าอินุเข้มแข็งกว่าทีใครๆคิด ต้องช่วยคาโงเมะได้อยู่แล้วค่ะ (พระเอกนี่หว่า ช่วยนางเอกไม่ได้แล้วจะไปช่วยใคร?)
..
..
.
แถมท้้ายก่อนจาก
อ่านเล่ม 54 นี้รู้สึกแปลกๆกับนาราคุบ้างมั้ยคะ?
1.นาราคุไม่ดูดลูกแก้วสี่วิญญาณเข้าไปในตัวเองทั้งๆที่แสงของคิเคียวก็หายไปจากลูกแก้วแล้ว?
2.นาราคุล่อในพวกอินุยาฉะและท่านเซ็ตโชมารุเข้าไปในตัวของตัวเองเพื่อเล่นหรือ? เพราะถ้าเป็นเซนะ มีศัตรูทั้งหมดในตัวแบบนี้ จะอาบพิษทั่วเครื่องในให้ศัตรูมอดม้วยมรราให้หมดเลยค่ะแต่สิ่งที่นาราคุทำคือ เล่น?
3.ให้ซังโกะเห็นภาพการตายของพ่อมิโรคุเพื่ออะไร?
4.ให้ด้านมืดเรียกปีศาจในตัวอินุยาฉะออกมาเพื่อฆ่าคาโงเมะ มันคล้ายตอนคิเคียวกับอินุยาฉะเลยใช่มั้ยคะ? ลองคิดดูนะว่าทำไมนาราคุต้องมัวไปทำอะไรวุ่นวายแบบนั้นด้วย?มันไม่มีสาเหตุอ่ะ
5.คำพูดนาราคุมันออกจะแปลกๆเหมือนไม่มีจุดหมายยังไงชอบกลโดยเฉพาะในหน้า 28 คำว่าไม่ทำอะไรทั้งนั้นของนาราคุมันดู..
มันใ้ห้ความรู้สึกตอนคุยกับเพื่อนด้วยเรื่อ
ๆหนึ่งแต่พอคุยจบแล้วก็เงียบกันเพราะไม่รู้จะคุยอะไรต่อดี
เซรู้สึกอย่างงั้นกับนาราคุในเล่มนี้ล่ะค่ะ ข้าน้อยก็เลยไปตามอ่าน ตามแปลอินุยาฉะเล่ม 55 - 56 ใน adinuyasha.com จึงเข้าใจได้รางๆว่าทำไม
เพราะฉะนั้น ท่านผู้อ่านคะ จนกว่าจะถึงที่สุดจริงๆ อย่าเกลียดนาราคุเลยนะคะ..
เซไม่ได้บังคับว่า "เฮ้ย! มึงอย่าเกลียดนะเว้ย เดี๋ยวแม่ฟันหัวแบะ" ไม่ใช่ค่ะ เพราะเซไม่ใช่มาเฟีย = =
แต่ขอความกรุณาให้โอกาสหมอนี่หน่อยเถอะค่ะ ถ้าอ่านเรื่องอินุยาฉะจบเมื่อไหร่ ทุกคนอาจอยากลองให้โอกาสเขาหน่อยก็ได้
